Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

Προβλήματα στο κάμπο του Γαλατά

Ξεκίνησε η νέα καλλιεργητική περίοδος και για τον κάμπο του Γαλατά, με τους αγρότες να είναι όλη την ημέρα στα χωράφια τους. Πρόκειται για μια περιοχή αμιγώς αγροτική, έκτασης 20.000 στρεμμάτων που παράγει κυρίως καλαμπόκι και βαμβάκι και σε μικρότερες ποσότητες τριφύλλι.

Όπως και σε άλλες περιοχές, έτσι και στο Γαλατά, τα πράγματα με το πότισμα των καλλιεργειών είναι δύσκολα, αφού οι κλέφτες μεταλλικών αντικειμένων, «χτύπησαν» και στο αντλιοστάσιο του ΤΟΕΒ της περιοχής, αφαιρώντας αντικείμενα αξίας περίπου 40.000 €. Ο οργανισμός τώρα παλεύει να αποκαταστήσει τη ζημιά, το κόστος της οποίας, θα πέσει στις πλάτες των αγροτών με μια έκτακτη εισφορά της τάξης των 3 € ανά στρέμμα.
Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία για τους αγρότες του Γαλατά, είναι το γραφείο αγροτικής ανάπτυξης του δήμου. Αυτό θα τους δώσει μια ανάσα, αφού θα έχουν επιστημονική στήριξη και θα μπορούν να παίρνουν οποιαδήποτε πληροφορία αφορά την καλλιέργεια. Αίτημά τους είναι να στεγαστεί στο πρώην δημαρχείο Χάλκειας, για να μπορούν ευκολότερα να το προσεγγίσουν. Άλλωστε, όπως είπαν οι ίδιοι, συντρέχουν όλοι οι λόγοι, οι οποίοι είναι: αφενός ότι η υπόλοιπη Ναυπακτία δεν έχει καμία σχέση με το αγροτικό αντικείμενο και αφετέρου έτσι θα γίνει πράξη και η αποκέντρωση. Σε όλα αυτά πρέπει να συνυπολογιστεί και η μεγάλη απόσταση που υπάρχει από το Γαλατά προς την έδρα του νέου δήμου και η έλλειψη συγκοινωνίας, καθώς και το πρόβλημα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι με το κυκλοφοριακό της Ναυπάκτου. Όπως μας είπαν χαρακτηριστικά για να παρκάρουν ψάχνουν μια θέση «φέρνοντας βόλτες», ακόμα και μισή ώρα. «Με αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί κάποιος να χάνει ολόκληρο μεροκάματο για να πάει στη Ναύπακτο, για μια μόνο ερώτηση». «Αλλιώς ας βάλουν συγκοινωνία που να έχει τακτικά δρομολόγια από τη Ναύπακτο στο Γαλατά για να εξυπηρετούμαστε», προσθέτουν.
Στο Γαλατά δεν υπάρχει κάτοικος που να μην είναι αγρότης, και αυτό είναι το χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί αυτή την περιοχή από την υπόλοιπη Ναυπακτία. Κατά συνέπεια ο δήμος πρέπει να δώσει βαρύτητα σε αυτό τον τομέα. Μάλιστα το τοπικό συμβούλιο έχει πάρει απόφαση για την στέγαση των υπηρεσιών, που έχουν σχέση με τον αγροτικό τομέα στο πρώην δημαρχείο της Χάλκειας, αλλά και τη δρομολόγηση τακτικής συγκοινωνίας. «Δεν είναι δυνατό το μεγαλύτερο χωριό της Ναυπακτίας να μην έχει πρόσβαση με συγκοινωνία στην έδρα του δήμου», λέει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Ε. Μπαλωμένος και προσθέτει ότι η δημοτική αρχή πρέπει να σκύψει σε αυτά τα προβλήματα.
Το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί και οι αγρότες προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με σκληρή δουλειά, έχοντας να αντιμετωπίσουν και τα έκτακτα γεγονότα. Για το λόγο αυτό ζητούν «από αυτούς που κάθονται στις καρέκλες και στα γραφεία τους να κατέβουν και να συζητήσουν με τον κόσμο και την κοινωνία».
Ο κ. Γ. Πολονύφης που σε όλη του τη ζωή ασχολείται με την καλλιέργεια, εμφανίζεται ιδιαιτέρα ανήσυχος για το τι μέλλει γενέσθαι με τον κλάδο, αφού πάντα, όπως λέει, υπάρχει μια ανασφάλεια σχετικά με την τιμή αγοράς των προϊόντων. «Εδώ υπάρχει ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης. Για να πουλήσουμε εμείς ακριβά πρέπει να καταστραφούν οι καλλιέργειες από όλη την Ευρώπη», επισημαίνει. Δεν παραλείπει να αναφερθεί και στο κόστος παραγωγής, το οποίο συνεχώς αυξάνεται χωρίς όμως να ακολουθούν την ίδια πορεία και οι τιμές αγοράς των προϊόντων. Το ίδιο υποστηρίζει και ο συνονόματός του και εξάδελφος του, που επίσης εμφανίζεται ανήσυχος και δύσπιστος για το αν τα πράγματα θα πάνε καλύτερα και μάλιστα σε μια εποχή έντονης οικονομικής κρίσης. «Δεν περιμένω τίποτα από κανέναν», λέει.
Πιο αισιόδοξος εμφανίζεται ο Θ. Τσόβολος, ο οποίος βλέπει ενθαρρυντικό το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια αυξήθηκε η τιμή αγοράς των προϊόντων. Έτσι ελπίζει ότι και φέτος τα πράγματα θα είναι καλύτερα. «Έχουμε ελπίδες ότι θα σταθούμε στα πόδια μας», λέει χαρακτηριστικά. Η τιμή για την παραγωγή του βαμβακιού του 2009 ήταν από 0,27 ως 0,30 ευρώ το κιλό, ενώ για την επομένη διαμορφώθηκε στο 0,55 ευρώ. Το καλαμπόκι είχε 0,14 ευρώ, ενώ τώρα ανέβηκε στο 0,22 ευρώ. Οι αγρότες, όπως λέει ο κ. Τσόβολος, προσπαθούν οι ίδιοι να παρακολουθούν την αγορά και τις τάσεις της, προκειμένου να είναι ενήμεροι για κάθε προϊόν από αυτά που τους ενδιαφέρουν άμεσα.
Εφημερίδα αιχμή  ΒΑΣΩ ΒΗΤΤΑ

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Τα κάλαντα του Λαζάρου

   Ο Λάζαρος ή Φτωχολάζαρος είναι συμπαθητική μορφή στο λαό. Είχε την εξαιρετική τύχη να είναι φίλος του Ιησού και όταν πέθανε να ανακληθεί στη ζωή από τον Ιησού. Η ανάμνηση όμως όλων όσων είδε και γνώρισε στην κατοικία των νεκρών, άφησε φόβο και ανεξίτηλο τρόμο στην ψυχή του. Για το λόγο αυτό ο λαός φαντάστηκε το Λάζαρο «αγέλαστο», μετά την έγερσή του.
   Στη μνήμη του Λαζάρου, οι γυναίκες ζυμώνουν για τα παιδιά ειδικά κουλούρια, στα οποία δίνουν το σχήμα σπαργανωμένου ανθρώπου, όπως παρουσιάζεται στις εικόνες ο Λάζαρος. Λέγονται και αυτά λάζαροι ή λαζαράκια ή λαζόνια. Τα παιδιά παλιότερα τους απέδιδαν εξαιρετικές ιδιότητες.
   Το πρωί της ημέρας αυτής, τα παιδιά παρέες παρέες γυρίζουν στα σπίτια των χωριών και των πόλεων και τραγουδούν ειδικά άσματα, τα λεγόμενα λαζαρικά. Ένα από τα παιδιά της παρέας κρατάει στα χέρια του το λάζαρο. 
   Η κατασκευή του λαζάρου ποικίλλει από τόπο σε τόπο. Στην περιοχή μας κατασκευάζεται ως εξής: Κόβουμε ένα ίσιο ξύλο ή καλάμι, στο ύψος περίπου ενός παιδιού. Στην κορυφή του στερεώνουμε δυο καλάμια δεμένα σταυρωτά ή ένα κυκλικό στεφάνι, στην επιφάνεια του οποίου στερεώνουμε ένα ισεμβαδικό κομμάτι σίτας. Στη συνέχεια στολίζουμε το λάζαρο με πολύχρωμα λουλούδια.
   Παλιότερα, κρεμούσαν από το λάζαρο και κουδούνια που, σημαίνοντας, γνωστοποιούσαν στον κόσμο το χαρμόσυνο γεγονός.        
   Στο χωριό μας, στο Γαλατά Μεσολογγίου, εδώ και κάμποσα χρόνια τα παιδιά των μεγάλων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου με την καθοδήγηση των δασκάλων τους, σε μια προσπάθεια διατήρησης και ανάδειξης του εθίμου και της παράδοσης γενικότερα, αναβιώνουν το έθιμο.
   Την παραμονή φέρνουν λουλούδια από τα σπίτια τους και φτιάχνουν δυο λαζάρους. Ανήμερα της γιορτής, προσέρχονται στο Σχολείο, χωρίζονται σε δυο μεγάλες ομάδες, παίρνουν τους λαζάρους και γυρίζουν όλα τα σπίτια του χωριού, άδοντας τα κάλαντα.
   Αντιλαλούν οι γειτονιές
     «Να τα ‘πούμε;»
και
«Σήμερον έρχετ’ ο Χριστός
ο επουράνιος Θεός …

   Όπως κάθε χρόνο, έτσι κι εφέτος τα παιδιά, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, κρατώντας το λουλουδένιο στεφάνι είπαν τα κάλαντα της ανάστασης του Λαζάρου σε όλα τα σπίτια του χωριού, δίνοντας ουσιαστικά το σύνθημα της έναρξης της Μεγάλης Εβδομάδας που θα οδηγήσει στην άλλη μεγάλη Ανάσταση, την Ανάσταση του Κυρίου.
                                        
                                                  Άντε και του χρόνου παιδιά
                                                       και καλή Ανάσταση!